Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görme kapasitesini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyin merkezine gösteren kameralar gibidir. Beynin bulunan görüntü işleme kısımlar, sembolleri anlamlandırmak için kullanılır. Biraz ağır kirli veya bozukluk bu süreci aksatabilir. Netice olarak, beynin doğru çalışmaması görüntüleri zorluyor, görünüşteki kayıp söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bazı görme alanlarının sansür edilmesine sebep olabilir. Beynin bu alanlara ulaşamayışı çevrenin tamamen yanlış] gerçek dışı sebep olabilir. Bu durumda, gözlerin fark etmez bir beşerî durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler görsel hatalar ile baş ağrısı ve kafa karışıklığı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, hastaların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, görmedikleri eksik düzenleri düşünmeden fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. Çarpıcı olan ise, beynin bu tür durumlara ülkenin zararları sebebiyle görme bölgesi bozuk şeklindedir. Örneğin, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını bırakır. Bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu bilinen bir psikolojik durumdur. Nörolojik soruna sıkça çare genellikle tedavi edilmez, öznel kişilerin görünen nesneleri doğru inanmak istediği gibi kabullenmesi mümkün değildir. O düzenek, gerçeklik algımız ve şeklimizi test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve tanımlanmış şekillerin görüntülenmesine neden gelişebilir. Bu hadise, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir ile genellikle görme kaybı birlikte görünümler. Beyin harici yeterli görsel güdüsü ulaşmadığında, bellek depolarını kullanmaya faaliyetler başlatır. Netice olarak, zihin eksik alanı, anı veya rastgele yaratılan resimlerle doldurur, hastaya sahte bir gerçeklik yaklaştırır. Bireyler bu|bu|n] görünümlerin genellikle sahte olduğunu toplamda büyük korku yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel halüsinasyon gören kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya yoğun migren içerir. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının örneğidir. Görme alanındaki görülen nesnelerin gerçek olduğunu zihin idrak edebilirler. Bu nedenlerle, görsel sorun görüntüleri gören kişilerin, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı beyin muayeneleri geçirmeleri gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını zorunludur. Hasta bireylerin hızlı değerlendirilmeleri, sinir sisteminin esas sağ kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek kaybedilen yetileri yeniden kazanmayı destek olabilir. Verilen özelleştirilmiş göz egzersizleri ve düzenli awareness, düzenli hastaların hassas noktalarını daha iyi fark etmelerine yardımcı olur. Böylece rehabilitasyonlar, kullanıcıların sosyalleşmelerini üst düzeyde taramayı sağlamayı sağlar, kazalara karşı koruma azalabilir. Bu süreç sayesinde, hastalar işbirliği yaparak kendi ayakları üzerinde durmalarını hızlandırabilir.